Pakhuis Nul20 24-11-2014

Verslag discussie Pakhuis NUL20 #10, ‘Corporaties na de enquête’ Pakhuis de Zwijger, 24-11-2014

Klik hier om naar het debat te springen.

Pitch – Luxe tijdelijke woning: ‘Heijmans One’
Met Anneke Timmermans-Dalhuisen, Heijmans Vastgoed.
Anneke Timmermans-Dalhuisen:
Eenpersoonshuishoudens in Amsterdam hebben het moeilijk. Voor een zolderkamer wordt 800 euro gevraagd. Ook worden kamers zonder ramen aangeboden!  Amsterdam telt 500.000 eenpersoonshuishoudens. Er komen er 200.000 bij.  Men verdeelt te veel woningen voor sociale huur, te weinig voor koop. Krijg je wel een hypotheek?  Vaak kun je alleen buiten de stad wonen. Gevolgen: veel forensen. We spreken van de ‘net nietgeneratie’. Veel stukken grond in Amsterdam wachten op een definitieve invulling. Wat doe je  ermee? Alvast een ‘woninggevoel’ creëren…
‘Heijmans One’ is een tijdelijke verplaatsbare woning voor eenpersoonshuishoudens. Een massief  buiten-casco past op een dieplader. De verplaatsing verloopt soepel; in een halve dag is het gepiept!  De woning wordt geplaatst op een betonnen fundering. Beneden bevinden zich de keuken en de  woonkamer; boven de slaapkamer, de douche en de elektrische installaties. De woning is net groot  genoeg om iemand te laten logeren. Qua constructie het volgende: de woning is gemaakt van  duurzame materialen. Uitgangspunt is: ‘cradle to cradle’. De woning kan aansluiten op bestaande  netten maar kan ook deels autarkisch worden gemaakt. De woning nodigt uit tot duurzaam gebruik  en wordt geplaatst bij tijdelijke bestemmingen. Het gebouw gaat minimaal 30 jaar mee. Heijmans  won hiermee een prijs van Bouwend Nederland. Het project heeft veel media-aandacht gekregen.
Je moet uitgaan van een ‘puzzel’: de juiste locatie, investeerders, woningkandidaten… We willen
twee prototypes bouwen om de ervaringen uit te testen. We kiezen voor plaatsing op het
Zeeburgereiland. Er worden ‘woonsollicitaties’ gehouden. Er is veel vraag naar deze woningen: 230  kandidaten! We gaan het gebied ook ontwikkelen. Ook Heijmans gaat erin investeren. Het gaat niet alleen om jonge eenpersoonshuishoudens maar ook om senioren, en werknemers in tijdelijke dienst. De woningen zijn te bezichtigen op het Zeeburgereiland. Op 7 december vindt de feestelijke  ingebruikneming plaats; iedereen is welkom.
De andere woning is een modelwoning. Het duurt minimaal 5 jaar voordat de woninglocatie  rendabel wordt. Verschil met een containerwoning: dat is in eerste instantie opslagruimte; de  Heijmans One’ is een ‘echt’ huis! De dakisolatie wordt nog uitgezocht. De huur bedraagt 700 euro per maand; dat is dus geen sociale huur. De woning is van massief hout (latjes). Hout is echter duur  in onderhoud. We moeten kijken hoe je dit rendabel maakt.
Meer informatie:
http://www.heijmans.nl/nl/heijmans-one/
http://www.bouwwereld.nl/nieuws/heijmans-introduceert-mobiele-eenpersoonswoning/

 

Interview – Levensloopbestendige Akropolistoren op Zeeburgereiland
Met Elly Boomsma, voorzitter Akropolis Amsterdam.
Elly Boomsma:
Akropolis is een vereniging die sinds 2008 bestaat. Het initiatief is genomen door de Ouderen
Adviesraad Amsterdam. Uitgangspunt is: ‘Van droom tot daad’.
Droom‘: De initiatiefnemers zijn geïnspireerd door een Rotterdams voorbeeld: van humanistische huize. Het gaat om een levensloopbestendig wooncomplex; bewoners willen zélf de regie houden en er is zelfbeheer. Zorg is van secundair belang: geen ‘cure’ maar ‘care’.
Daad‘: De juridische basis is inmiddels gelegd. Er is een gesprek geweest met diverse partijen
(corporaties,projectontwikkelaar). De corporaties toonden weinig interesse: “Het is crisis en we
hebben geen geld”. Intussen telt de vereniging 220 leden. De belangrijkste voorwaarde voor het
lidmaatschap is dat men 10 euro per jaar betaalt en de humanistische grondslag ondersteunt. Men moet meedoen in woongemeenschappen, elkaar actief ondersteunen en ook naar de buurt toe optreden.
Voor de woontoren op het Zeeburgereiland geldt: ‘Het is nu of nooit”. Er komen twee gebouwen: voor het hoge gebouw is de Alliantie benaderd; voor het lage gebouw (tweepersoonshuishoudens) de pensioenfondsen.
De vraag was: waar moet dit gebouw komen? In de Buiksloterham of op Zeeburg? Het werd
uiteindelijk Zeeburg.
In 2015 wordt de eerste paal geslagen. In het najaar van 2017 wordt het gebouw opgeleverd.
Op welke groepen richt men zich? Sociale huur, middeldure huur en dure huur. Er komen geen  koopwoningen! Particuliere investeerders waren niet geïnteresseerd. Amvest wilde geen sociale  woningen bouwen vanwege de Verhuurdersheffing. De vereniging is nogal teleurgesteld.
Er wordt hier 50% sociale huur gerealiseerd.
Twee praktische knelpunten die een rol speelden:
De vereniging wil coöptatie bij de woningtoewijzing maar de regels maken dit niet mogelijk.
In de plint zouden horeca en een multifunctionele ruimte moeten komen om de  gemeenschappelijkheid van het wonen te benadrukken en buurtgebonden activiteiten te doen, maar de Alliantie mag geen commerciële activiteiten doen. Akropolis heeft Combiwel benaderd. De Alliantie en bewoners willen een professionele organisatie inhuren. Er is overleg met de gemeente geweest. We hebben goede hoop dat we eruit komen.
Voorzitter:
Dit is iets voor echte volhouders. ‘Van droom tot daad’.
Elly Boomsma:
We moeten wél inleveren in het Programma van Eisen voor het Zeeburgereiland. Het is geen
stedelijke omgeving. Voor veel ouderen geldt: 10 tot 20 jaar is ver weg! Via coöptatie wordt een
woongroep opgericht. Het gaat om 84 woningen. Er komt een vereniging die een overeenkomst
sluit met de Alliantie. 120 mensen hebben zich aangemeld. Er vindt nog overleg plaats met de
Alliantie over de huurprijs en de servicekosten. We zijn ‘kwartiermakers’.
Meer informatie:
Vereniging Akropolis
http://www.vereniging-akropolis-amsterdam.nl/

Interview – Corporaties na de enquête
Met Jos van der Lans, publicist; Marien de Lange, bestuurder Stadgenoot en voorzitter Vernieuwde  Stad; Duco Stadig, ex-wethouder Volkshuisvesting gemeente Amsterdam
Voorzitter:
Volgens de enquêtevoorzitter Roland van Vliet waren er twee belangrijke oorzaken voor de  problemen in de volkshuisvestingssector:
1. een ‘giftige cocktail’: overambitieuze bestuurders en een falend toezicht;
2. een ‘haperend moreel kompas’ van individuele bestuurders.
Waarvoor mogen we Van Vliet c.s. dankbaar zijn?
Jos van der Lans:
Voor Van Vliet was dit zijn ‘finest moment’ in zijn politieke carrière. Daarna zullen we vermoedelijk nog maar weinig van hem horen…
Protest vanuit de zaal:
Zo behoor je niet iemand weg te zetten!
Jos van der Lans:
De parlementaire enquête is een fantastische ‘etalage van onze democratie’. Het ging vooral om de verantwoordingsplicht. Maar de verhoren gingen niet diep genoeg! Het was een soort ‘rechtbank’.  Een sector was niet in staat om zichzelf te corrigeren en elkaar aan te spreken!
Veel mensen wisten wel van het bestaan van de excessen af. Maar waar waren de andere
corporatiedirecteuren?
De verhoren waren verschrikkelijk! Volgens Lenny Vulperhorst hadden ze een ‘tribunaalsfunctie’.
Ze hadden geen toegevoegde waarde. Het rapport is véél beter!
Er was geen aandacht voor het onvoorwaardelijk geloof in de waardestijging. De waarde ging juist omlaag! Het rapport van de parlementaire enquêtecommissie is een juweel!
Duco Stadig:
Ik heb het rapport zélf niet maar de conclusies wél goed gelezen! Het is een evenwichtig rapport.  Het was geen afrekening met de sector. De politiek steekt haar hand in eigen boezem. Waarom hebben ze het zo ver laten komen en niets gedaan? Dat vonden ze in Den Haag wel prettig! De volkshuisvesting is gesloopt bij het ministerie van BZK. Er is sprake van een wisselwerking. Ik verwacht geen einde van het corporatiestelsel. Het is te ingewikkeld om het af te schaffen. We moeten het beter regelen. Een verbouwing is nodig.
Marien de Lange:
Ik ken de mensen die daar in de bankjes zaten! We wisten te weinig van elkaar. Vestia werd in
Rotterdam en Den Haag op handen gedragen! We wilden te weinig van elkaar weten.  Was er sprake van ‘koninkrijkjes’. Ja, maar dat is wél op uitnodiging gedaan! De corporaties zijn
zelfstandig gemaakt en vonden zichzelf belangrijk. De verhalen over ‘testosteron’ en een ‘giftige
cocktail’ kloppen!
Duco Stadig:
Er is wel een correctie nodig; zelfregulering heeft plaatsgevonden. “Terug naar de kerntaken”: dat gebeurt! ‘Niet-DAEB’s’ worden straks verboden, ‘DAEB’s’ niet! Een koffiehuis kan straks niet meer,  want dat is verboden. Horeca-ondernemers zullen er komen maar dat is niet standaard-horeca!

Marien de Lange:
Het verhoor van de enquêtecommissie was een afrekening op basis van incidenten. Commercieel  geld inzetten voor maatschappelijke doelen kan niet meer! Er heerst een boekhoudersmentaliteit.  Dit is een dramatische ontwikkeling. Je moet in de dynamiek investeren! Het is onbegrijpelijk dat  de PvdA in de regering zit. De PvdA wil dat er geen sociale huurwoning verdwijnt; de VVD wil dat er geen sociale huurwoning bijkomt! De agenda van de stad zou meer leidend moeten zijn. Minister Blok heeft weinig affiniteit met corporaties maar nog minder met gemeenten! Het lijkt wel op een stoelendans. Zijn doel is: “Alles beheersen” – ook voor zijn opvolgers! Dat gaat niet werken!
Duco Stadig:
Gaan we terug naar de jaren ’70 en ’80 voor wat betreft dit beleid? In de Westelijke Tuinsteden
hebben we flatblokken met bedrijven in de plint. Die worden door de corporaties beheerd: dat is  heel normaal! Een fysieke eenheid creëren zou moeten kunnen!
In principe zouden er geen ‘Niet-DAEB’s’ mogen zijn, maar voor de herstructurering wil ik een
uitzondering maken. De marktpartijen stappen er niet in, ook als de corporatie allang vernieuwd
heeft. Dit is belangrijk! De corporatie laat het dan na. En de PvdA beweegt niet! Spijtig…
Voorzitter:
Moet je alle bestaande situaties veranderen?
Marien de Lange:
Nee. Je moet je meer verdiepen in de financiering via het WSW. De ‘Niet-DAEB’s’moet je afzetten via de markt.
Duco Stadig:
Je moet de herstructurering voortzetten. Op het Zeeburgereiland kochten corporaties bedrijven; dit ging niet goed. Je moet doen waar je verstand van hebt!
Voorzitter:
Ik mis in Amsterdam dat je trots moet zijn op je oorspronkelijke ‘oerproduct’: het belang van
bescherming van de sociale voorraad. Ik ben hartstochtelijk voorstander van het het voltooien van de herstructurering. Niet alleen menging is een groot goed; ook 100% sociale huur?
Duco Stadig:
Ik vind er niets van. Decentralisatie van taken geldt ook voor de volkshuisvesting maar toch wil het Rijk de bestuurlijke macht naar een hoger toezicht brengen: Minister Blok zegt: “Dat moet ik als minister regelen”. Dat is van de gekke! Corporaties en gemeenten moeten zelf de grenzen
opzoeken! Stad en regio moeten het regelen!
Voorzitter:
“Huurders moeten meer invloed krijgen”. In de jaren ’90 is dat ook al eens bedacht… Het gaat dan in de praktijk om ‘bewonersvertegenwoordigers’.
Duco Stadig:
Dat is een bruikbare hervorming. ‘Gekwalificeerde adviezen’ zijn niets nieuws. Je moet ze opvolgen of gemotiveerd afwijken. Om welke besluiten gaat het?
Voorzitter:
Belangrijke investeringsbesluiten: gebieden waarin je wilt investeren, soorten woningen…

Marien de Lange:
Ik ben voorstander van die aanpak. Veel ‘jonge stedelijken’ bij Stadgenoot zijn officieel geen
huurders (NB studenten fungeren als ‘anti-kraakwachten’ RB). Men wil alleen ‘in de stad wonen’;
verder niet!
Er zijn wél groepen die het heft in eigen hand willen nemen, maar er moet een ‘toets’ zijn.
Je moet uitgaan van een onderscheid tussen ‘outsiders’ en ‘insiders’. Je moet niet te veel  institutionaliseren. Dan bepalen alleen zittende huurders het beleid (ten nadele van nieuwe  huurders).
In de praktijk gaat het om een woongroep die een gezamenlijke ontmoetingsruimte wil hebben,
langer zelfstandig wonen, onderhoud, aanpassing van deuren…
We willen geen coöptatie maar een ‘klikgesprek’: M.a.w. “Past het?” Dit werkt fantastisch!
Bestuur en management “gaan ervoor”; maar dit leidt lang niet altijd tot het beste resultaat!
Er is een politieke toetsing nodig; bijvoorbeeld door de gemeenteraad.
Voor corporaties waren bewoners een ‘klant’; dit gaat nu weer veranderen.
Voorzitter:
Wanneer kun je spreken van een succes?
Duco Stadig:
De enquêtecommissie zegt: “Het wordt een succes als onze aanbevelingen opvolgt. Toezicht op
de corporaties hoort niet thuis bij de minister!” Ik onderschrijf hun visie dat corporaties zich alleen als ‘DAEB’s’ mogen gedragen (met uitzondering van het commercieel gebruik van de plinten!). Het is goed dat er nu wat gebeurt!
Marien de Lange:
De aanbevelingen van de enquêtecommissie worden naast de wet gelegd. De politiek schaamt zich voor haar prestaties. Veel corporaties wachten mee ‘in nederigheid’. Het is wél slecht voor de investeringen in de sociale sector.
In de corporatiesector moet een een cultuurverandering ontstaan! Men moet elkaar de
maatschappelijke maat nemen. Ik wil klokkenluiders zien! Horizontaal elkaar ‘bevragen’.
Voorzitter:
Wibaut en Keppler stonden aan de weg waar we trots op zouden moeten zijn. Het is in ons belang. Ik mis hoe je dit weer te pakken krijgt! Het moet terug naar de huurder!
Vraag uit de zaal:
Wat blijft er over van ons geld? Waarom moeten de laagste inkomens de lasten dragen? Het geld gaat nu naar de Rijkskas! De corporaties moeten elkaar redden. Al die rechtszaken betalen we ook!
Marien de Lange:
Zijn de druiven niet erg zuur voor de zittende huurders? Er is 700 miljoen euro schade. De
Verhuurdersheffing van de Rijksoverheid loopt op tot boven de 2 miljard euro!
Bij Stadgenoot hebben we nog geen toenemende betalingsbetalingsproblemen gezien. De politiek gaat pas reageren als dit écht gaat ontstaan. Ik ben benieuwd wat er dan gaat gebeuren…
De huren gaan écht omhoog. Dan investeer ik toch niet meer?
Meer informatie:
Dossier Eindrapport parlementaire enquêtecommissie woningcorporaties ‘Ver van huis’:
http://www.tweedekamer.nl/kamerleden/commissies/pew

Pitch – Eindelijk woningbouw voor jongeren
Met Ralph Mamadeus, algemeen-directeur ‘Change=’
Ralph Mamadeus:
Welk proces ging vooraf aan het project ‘Change=’? We zijn geen vastgoedbedrijf maar conceptontwikkelaar. Ik ben interim-manager. Het gaat om de correlatie: ‘Werken’ – ‘Wonen’ – ‘Leven/Leren’. Amsterdam telt 18.000 jongeren tussen de 18 en 30 jaar. 40.000 van deze jongeren werken. 13.000  zijn actief aan het zoeken naar een woning. Grote werkgevers zijn gebaat bij de werkgelegenheid van jongeren. Niemand heeft die relatie eerder gelegd!
Protest vanuit de zaal:
Jawel! Dat waren Keppler en Wibaut!
Ralph Mamadeus:
Ik wil hierbij aanhaken. Het gaat om het arbeidsethos; ‘leren van het leven’; goed burgerschap.
Er is een concept op papier gezet. Daarna is contact gelegd met ‘Start-People’ van Randstad
Uitzendbureau. Hun eerste reacties waren: “Het is onze business niet!” en: “Wat is het voor ons?’
We gingen uit van twee benaderingen: een financieel-economische en een maatschappelijke
businesscase. De crisis schept kansen. Men gaat op een andere manier tegen uitdagingen aankijken.
We willen hier 500 van de gewenste 10.000 woningen realiseren. Een werkgever moet kijken naar werkende jongeren en gemotiveerde nog niet werkende jongeren. Uit de groep solliciterende jongeren worden 2 van de 10 jongeren geselecteerd. In die ‘kop-staart-aanpak’ wordt 7,3 miljoen euro gestoken. Hierin speelt financieel-economisch rendement een rol. Voor de doelgroep ‘werkende  jongeren’ wordt nog niets gedaan. Wij bouwen voor die doelgroep betaalbare woningen; het is een  ‘sociaal product’. Het gaat niet alleen om wonen maar ook om bescherming van de koopkracht  (energiebesparing). In het woongebouw komen 500 wooneenheden.
De huidige stand van zaken is:
De ruimtelijke ordeningsprocedure is doorlopen. De bancaire financiering is rond. De laatste
financiële zaken moeten nog worden geregeld. De planning (ingebruikneming in april 2015) wordt  gehaald.
Vraag vanuit de zaal:
Hoe groot worden die woningen en wat gaan ze kosten?
Antwoord:
De woningen worden 28 meter ² groot en kosten 498 euro per maand (kale huur).
Locatie ‘Change=’:
Amsterdam Nieuw-West (Overtoomse Veld)
Postjesweg 177B, 1062 BN, Amsterdam.
Meer informatie:
Change=
http://www.change-is.com/

Debat – Huurders in de knel
Met Annelies Groot, Bewonerscommissie Oostelijke Eilanden; Han Wanders, woordvoerder
Initiatief Betaalbaar Wonen Noord; Guido Egas, Huurdersvereniging Amsterdam.
Voorzitter:
De wachttijden voor woningen lopen op tot 10 jaar. Huurders gaan onder het bestaansminimum leven. Wat vinden huurders het belangrijkst? Drie antwoorden worden geschetst. Politici reageren hierop. Het kan gaan om:
1. Beschikbaarheid
2, Betaalbaarheid
3. Huurdersinbreng
Annelies Groot:
Beschikbaarheid. De intentie van Amsterdam is: een ongedeelde stad. Maar dit komt in het geding. Sociale huurwoningen verdwijnen uit Amsterdam door liberalisatie en verkoop.
De praktijk is: “10 woningen verkwanselen om 5 elders te bouwen”.
Huurders worden verdreven naar de rand van de stad.
SP:
De SP wil stop van de verkoop van sociale huurwoningen. We hebben inmiddels een doorrekening van de wethouder ontvangen: “De WOZ-waarde gaat meetellen in de huren.”
Deze conclusie is alarmerend! De particuliere sociale huursector verdwijnt. We moeten de
corporatiesector bewegen om verkoop te voorkomen. Anders kunnen we Amsterdammers niet meer  in sociale huurwoningen huisvesten! De wethouder krijgt alle ruimte van de SP-fractie.
D66:
Betaalbaarheid is het belangrijkst. Het gaat me aan het hart dat het fout gaat. D66 heeft vraagtekens: de WOZ-waarde en de hoeveelheid mutaties zijn niet geheel duidelijk. We wachten op nieuwe cijfers in 2015. D66 is voorstander van liberalisering.
VVD:
De VVD is voor betaalbaarheid van woningen. Maar er zijn teveel sociale huurwoningen en te
weinig in de middencategorie. De VVD wil een betrouwbare overheid. Corporaties moeten opnieuw investeren. Gemeente en corporaties moeten op elkaar kunnen vertrouwen. Afspraken op gemeenteniveau mogen niet worden teruggetrokken. De VVD is voor quota; het gaat om 22
gebieden: het betreft buurtgerichte initiatieven. Wethouder Ivens komt begin 2015 met nadere
informatie. De VVD is voor een ongedeelde stad, maar wél met meer ruimte voor het
middensegment. Wat betekent het het als Stadgenoot geen woningen meer verkoopt? Dan hapert de machine; we kunnen niet meer investeren! De Verhuurdersheffing is een democratisch genomen besluit. Er wonen veel scheefwoners in de stad; 25% van de inkomens is boven de 33.000 euro.
Han Wanders:
Ik heb weinig vertrouwen in de politiek. De corporaties hebben als kerntaak om betaalbare
woningen te verhuren. Als zij het al niet doen, wie dan wél? Corporaties moeten zich sociaal
gedragen en zich richten op de huursector. Men kan zich richten op oudere groepen, bijbouwen,
verbouwen, kantoren…
230.000 huishoudens in Amsterdam zijn afhankelijk van sociale huurwoningen. Scheefwonen komt in 5 a 6% van de gevallen voor. Men doet net alsof de stad wordt gemaakt door mensen van buitenaf!

Voorzitter:
Tussen beleid en praktijk zit 200 euro per maand…
Stelling:
“De huren moeten worden afgestemd op de bestedingsruimte van de verschillende doelgroepen. De
gemeente moet de ruimte die ze heeft om invloed uit te oefenen op het beleid van de corporaties
maximaal benutten.”
Han Wanders:
Je zou 20% van je inkomen mogen besteden aan woonlasten. Vroeger hanteerden we de begrippen  ‘kernvoorraad’ en ‘kernvoorraad plus’; nu hanteren we de Huurtoeslag van het Rijk als norm.
We moeten terug naar bescherming van de goedkope voorraad. Men moet die groep niet
‘ontdekken’! In dit segment kun je een percentage als richtlijn nemen.
Voorzitter:
Men hanteert een inkomenstoets als je een woning betrekt. Daarna vindt die toets niet meer plaats.
SP:
Vergeet niet: men spreekt wel van een te hoog inkomen. Maar in de praktijk zijn veel scheefwoners juist de laagste inkomens! “Mijn huur is te duur”.Je kunt dus spreken van ‘omgekeerd scheefwonen’  ! Als ‘rugzak’ fungeren de WOZ-waarde en de ‘Blok-belasting’. Er is een enorm betaalbaarheidsprobleem. In Amsterdam moeten we ons verzetten tegen het afbraakbeleid vanuit Den Haag! Dit moet de insteek van de wethouder in Amsterdam zijn!
D66:
Betaalbaarheid is het belangrijkst. Er moet een passend toewijzingsbeleid komen en de ‘energiearmoede’ moet worden bestreden. We moeten iets meer liberaliseren om ervoor te zorgen dat huurders en corporaties niet in de problemen komen.
VVD:
Liberaliseren? Ja! Vanaf 2015 zou er om de 5 jaar een inkomenstoets moeten komen. Toewijzing
naar een dure huurwoning en een koopwoning zal de problemen oplossen!
SP:
Dus na 5 jaar moet je je huis uit of meer betalen! Het gaat gemakkelijk omhoog maar niet omlaag!  Ik zie enorm veel pijnpunten. Mensen moeten hun buurt en wijk uit, verbinden zich niet meer met hun buurt. Ik sta niet te juichen en ben tegen de 5 jaar-termijn!
D66:
Het gaat gelden voor jonge mensen, niet voor ouderen!
SP:
De termijn van 5 jaar wordt gekoppeld aan jongeren tot 35 jaar. Huurders worden hierdoor eigenlijk  ‘nomaden’. Je gaat de verkeerde weg op. Lagere inkomens voelen het het meest, hogere inkomens het minst.
Stelling:
“Kaderafspraken bij sloop en renovatie: in ieder geval weer in de nieuwe afspraken opnemen dat
minstens 70% van de huurders moet instemmen met een renovatie- of sloop-/vernieuwingsplan.”

SP:
Vroeger werden er Kaderafspraken gemaakt. De 70%-instemmingsnorm gold als uitgangspunt.
Nu kunnen huurders alleen een gekwalificeerd advies geven; corporaties kunnen dit naast zich
neerleggen. Participatie is schijnparticipatie geworden! Huurders zijn de dupe. Het was zeer
ingrijpend. Huurders hebben geen enkel perspectief meer! Het evenwicht moet terugkomen. Nu is er alleen de Overlegwet. Soms is 100% van de huurders het oneens met de plannen maar de
corporatie kan deze alsnog uitvoeren. Bewoners moeten zoveel mogelijk terugkeren naar hun huis.
Er is goede informatie aan huurders nodig.
VVD:
Bewoners moeten wat te zeggen hebben, maar corporaties zijn er niet alleen voor zittende maar ook voor toekomstige bewoners! Corporaties moeten ook kunnen doorzetten als het gaat om toekomstige bewoners.
D66:
Je kunt Bestuurscommissies een taak geven: laten toetsen of corporaties het goed hebben gedaan. Dan is een brede afweging mogelijk.
SP:
Een gekwalificeerd advies is te veel een wassen neus geweest. Huurders mochten wél meepraten maar ze hadden geen échte invloed. Er is nu alleen procedurele en geen inhoudelijke toetsing. Er is een bindend advies nodig. In het verleden waren er veel problemen met de 70%-norm.
Ik hoop dat de Huurdersvereniging Amsterdam en huurders naar een goede, creatieve oplossing zoeken.
Voorzitter:
Bewonerscommissies hebben al genoeg aan hun eigen sores!
Guido Egas:
De Huurdersvereniging Amsterdam komt op voor iedereen. De huurder mag geen tweederangsburger worden. Als oude bewoners niets te zeggen hebben…
Marien de Lange:
Op stedelijk niveau moeten er afspraken worden gemaakt voor 4 jaar. De huurders zijn een  belangrijke factor hierin. Bij sloop/nieuwbouw moet meer worden opgekomen voor huurdersbelangen.
Han Wanders:
Een gekwalificeerd advies wordt soms volledig genegeerd door corporaties. Zelfs na de vaststelling van een peildatum (voor sloop) mag een corporatie nog haar plannen veranderen! In Noord heeft er een correctie plaatsgevonden. Het winkelcentrum Banne Buiksloot bleef op dezelfde plek. Die bleek toch de beste locatie te zijn. Vanuit bewoners kunnen er goede ideeën komen! Corporaties hebben koudwatervrees. Directies hebben het in het algemeen niet goed gedaan maar ze willen wél de baas spelen! Geef huurders een kans om betrokken te zijn!
Voorzitter:
De volgende bijeenkomst Pakhuis NUL20 vindt plaats ergens in maart 2015.
Napraten en netwerken kan nog in het café.

notulist: Richard Bakker, 27-11-2014.

Leave a Reply